Author
Krzysztof Głaz

9. Hachitani Magoruku

Działo się to na początku 1886 roku. Kodokan wydelegował czterech uczniów na inaugurację Hachitani Magoruku dojo, koło mostu Kaiun-bashi przerzuconego nad rzeką Sumida. Było to pierwsze spotkanie z cyklu spotkań zwanych teraz „zawodami czerwono-białych”. Podczas tej inauguracji obecnych było wielu ludzi doskonale znających ju-jutsu. Demonstrowano kata, a Tsunejiro Tomita ćwiczył z synem mistrza dojo Mamoru Hachitani. Ludziom podobała się demonstracja technik judo. [...]

8. Czterech najsilniejszych

Tsunejiro Tomita w dzieciństwie nazywał się Tsunejiro Yamada. Urodził się w wiosce koło Yugashima, na górze Amagi, w okręgu Izu. Teraz, po upadku szogunatu, ojciec Kano pracował jako sekretarz ministra Marynarki Wojennej (Awa Katsu). Gdy przybył w okolice góry Amagi w poszukiwaniu drewna potrzebnego do budowy okrętów, zwrócił uwagę na Yamadę, który był bardzo inteligentnym chłopcem. Zabrał go do Tokio i tam chłopiec został służącym Jigoro Kano, a potem jego uczniem. Kano uczył się wtedy w Szkole Języków Obcych. Razem z nim uczył się też tam jego brat Kensaku. [...]

7. Okres Bancho

Wieści o pokonaniu Matsugoro Okudy przez ucznia Kodokanu rozniosły się szybko. Stało się oczywiste, że Kodokan judo nie jest pustą teorią. Ludzie z różnych szkół ju-jutsu zaczęli rozmawiać o Shiro Saigo, którego uważano za fenomen. Okres Bancho trwa od początku siedemnastego roku Meiji (1884) aż do marca dziewiętnastego roku Meiji (1886), kiedy Kodokan przeniósł się do domu Yajiro Shinagawa, w Fujimi-cho. Okres Fujimi-cho datuje się od siedemnastego roku Meiji (1884) dalej aż do kwietnia; wówczas nowe dojo w Masagocho Hongo przywitało członków Kodokanu, [...]

6. Czas wyzwań (Doyo-yaburi)

W siódmym roku epoki Showa (1932) mijało pięćdziesiąt lat od czasu utworzenia Kodokanu. Lecz w rzeczywistości jubileusz obchodzono w listopadzie 1934 roku. Z okazji tego jubileuszu Jigoro Kano złożył hołd duszom swoich trzech nauczycieli: Hachinosuke Fukuda, Masatomo Iso i Tsunetoshi likubo. Uczciwszy zmarłych, Kano wygłosił do członków Kodokanu przemówienie, W którym między innymi powiedział: [...]

5. Początki Kodokanu

Kiedy powstał Kodokan? „Ogólna historia Kodokanu" podaje datę 5 czerwca 1882, lecz historia ta została napisana trzydzieści lat później. Pierwsza Księga Przyrzeczeń datuje się na siedemnasty rok Meji, czyli na rok 1884. Bardziej więc uczciwe będzie stwierdzenie, że narodziny Kódokan Judo sięgają 1884 roku. [...]

4. Okres Eishoji

Mimo, że osoba Shosuke Shirai nie miała nic wspólneg z Kodokan Judo a i w powieści „Sugata-Sanshiro” nie ma o nim wzmianki, to jednak należy o nim pamiętać, szczególnie jeśli mówimy o okresie, gdy Kano mieszkał w świątyni Eishoji – i kiedy zaczął się stopniowy rozwój judo. [...]

3. Iikubo Tsunetoshi

Mistrz Iso Masatomo zmarł w 1881 roku. Jigoro studiował pozostawione przez niego rękopisy. Ponadto odwiedzał mistrzów ju-jutsu, chcąc pogłębić swoją wiedza. Wykupywał z księgarni rękopisy dotyczące ju-jutsu, aby studiować metody różnych szkół. Mniej więcej w tym czasie poznał mistrza Tsunetoshi Ikubo ze szkoły Kito-ryu, zwanego Kuwakichi. Tsunetoshi to imię, którego używał jako mistrz szkoły Kito-ryu. Miał wówczas terdzieści osiem lat i był jeszcze całkiem silny. Urodzony w Edo (dawna nazwa Tokio), pochodził ze średniej klasy samurajów. Doskonały następca Motonosuke Takenaka, który założył szkołę Kio-ryu Takenaka-ha, posiadał dojo w Azabu (modnej dzielnicy Tokio) i był bardzo znany jako oficjalny mistrz ju-jutsu pod koniec okresu szogunatu Tokugawy. Upadek szogunatu zakłócił spokojne życie Iikubo. Lojalny wobec ostatniego szoguna który wyjechał do jednej ze spokojniejszych prowincji, przeniósł się także do Shizuoka. Jednakże ze względu na trudności z utrzymaniem rodziny, powrócił do stolicy i podjął pracę jako urzędnik w Ministerstwie Kolei i Poczty. [...]

2. Tokio w tamtych czasach

W piętnastym roku okresu Meij i (1882) Tokio było miastem otoczonym bagnami, pełnym składów i magazynów. Miastem, gdzie dorożki były zarezerwowane wyłącznie dla ministrów i członków parlamentu. W pobliżu mostów roiło się od Straganów. Z wyjątkiem bulwaru Ginza, w innych wielkich dzielnicach – Kyobashi i Nihonbashi – nie było wielkich domów w europejskim stylu, z jednym tylko wyjątkiem, jaki stanowił dwupiętrowy budynek Lekey stojący naprzeciw obecnej stacji metra, później będący główną siedzibą gazety „Niroku". Można było tam kupić produkty żywnościowe sprowadzane z Europy. [...]

1. Jigoro Kano

Dwóch młodych ludzi stało na werandzie, której okna były otwarte pomimo złej pogody. Jeden z nich nosił wąsy, miał pogodne spojrzenie i okrągłą twarz. Ubrany wsurdut, wyglądał na urzędnika. Nazywał się Jigoro Kano; poprzedniego lata rozpoczął pracę na Fakultecie Sztuk Uniwersytetu Tokijskiego, a obecnie uczestniczył w wyższym kursie tego uniwersytetu. Drugi miał długie włosy, owalną twarz i nosił kimono w kratę oraz hakama. [...]

Od wydawcy polskiego

Mistrz powiedział: Człowiek może rozwinąć swą doskonałość, lecz bez jego starań ona sama nie może uczynić go doskonałym. (Dialogi konfucjańskie) Filozoficzna i religijna myśl Wschodu zakłada jedność oraz współzależność mikro- i makrokosmosu. W osiągnięciu przez człowieka doskonałości niedzowne są: słuszne i właściwe słowo, słuszne myślenie i słuszne działanie. Idee i wierzenia religijne w Japoniii, czerpiące z buddyzmuy i konfucjanizmu, są niezmienne od stuleci, niezależne od postępu cywilizacyjnego. [...]